درباره شیرین عسل
شیرین عسل یکی از برندهای باسابقه صنایع غذایی ایران است که فعالیت آن از سال ۱۳۶۹ آغاز شده است. شکلگیری این مجموعه با نام یونس ژائله سعدآباد پیوند دارد و فعالیت اولیه آن با تولید بیسکویت ساندویچی با روکش شکلات آغاز شد. مجموعه در ادامه از یک واحد تولیدی کوچک به گروهی چندبرندی و صادراتمحور در صنایع غذایی توسعه یافت.
بیسکویت، کیک، ویفر، شکلات و انواع محصولات قنادی همچنان از مهمترین حوزههای فعالیت شیرین عسل هستند. در ساختار گستردهتر گروه، سبد تولید به گروههایی مانند آبنبات و تافی، آدامس و پاستیل، اسنک، نوشیدنی، لبنیات، ماکارونی، سس و رب گوجهفرنگی و برخی مواد اولیه صنایع غذایی نیز توسعه یافته است. شیرین عسل در عین حال یک ساختار چندبرندی دارد و محصولات گروه تحت مجموعهای از برندهای مستقل عرضه میشوند؛ بنابراین تمام محصولات شرکت الزاماً محصول Brand Entity «شیرین عسل» نیستند.
یکی از ویژگیهای مهم مدل کسبوکار گروه، یکپارچگی عمودی زنجیره ارزش است. شیرین عسل در معرفی رسمی خود مدل فعالیتش را از تأمین و فرآوری مواد اولیه تا تولید، بستهبندی، توزیع و حضور محصول در بازار توسعهیافته توصیف میکند. فعالیت در فرآوری کاکائو و تولید موادی مانند پودر، کره و خمیر کاکائو نیز بخشی از این ساختار است.
صادرات بخش مهمی از فعالیت شیرین عسل است. گروه در منابع رسمی فعلی از حضور محصولات خود در بیش از ۷۰ کشور سخن میگوید و شبکهای از دفاتر بینالمللی را در شهرهایی مانند دبی، استانبول، برلین، میلان، شانگهای و چند بازار آفریقایی معرفی کرده است. در سال ۱۴۰۳ نیز واحد صادرات شیرین عسل اعلام کرد بیش از ۴۴۰۰ کانتینر و ۱۶ میلیون کارتن محصول صادر کرده است.
از نگاه فودکس ایران، مزیت استراتژیک شیرین عسل بیش از تنوع محصولاتش، در کنترل بخشهای متعددی از زنجیره ارزش صنایع غذایی قرار دارد؛ از مواد اولیه و تولید تا بستهبندی، توزیع و صادرات. با این حال، گسترش همزمان به دهها برند و دسته محصول، مدیریت معماری برند را به یک موضوع کلیدی تبدیل میکند. در چنین مقیاسی، مرحله بعدی رشد الزاماً اضافهکردن SKUهای بیشتر نیست؛ بلکه مشخصکردن نقش برند مادر Shirin Asal، برندهای محصول و پرتفوی هر بازار میتواند سرمایه برند را منسجمتر و توسعه بینالمللی آن را کارآمدتر کند.
