درباره طبیعت
طبیعت (TABIAT) یک برند ایرانی در حوزه کالاهای اساسی و محصولات غذایی است که فعالیت آن از سال ۱۳۹۱ آغاز شده است. این برند در ابتدا با تمرکز بر تأمین و توزیع کالاهای مصرفی خانوار توسعه یافت و بهتدریج سبد خود را به گروههایی مانند برنج ایرانی و وارداتی، روغن خوراکی، چای، کنسرو ماهی تون، کنسروهای غیرگوشتی، رب گوجهفرنگی، قند، خیارشور و حبوبات گسترش داد.
رشد طبیعت با توسعه همزمان زیرساخت تولید و توزیع همراه بوده است. هلدینگ امروز مجموعهای از واحدهای صنعتی شامل دهکده برنج طبیعت در آمل، کشت و صنعت طبیعت در فارس، کارخانه کنسرو در ساوه، واحد تولید قند در محدوده ورامین، کارخانه روغن و چای در مامونیه، دهکده برنج کارون در خوزستان و واحد فرآوری حبوبات و قهوه در قزوین را معرفی میکند. در کنار این ظرفیت تولیدی، شرکت پخش سراسری طبیعت شبکه گستردهای از مراکز توزیع در کشور ایجاد کرده است.
مدل کسبوکار طبیعت تنها به یک برند محصول محدود نیست. این مجموعه امروز ساختار چندبرندی دارد و نامهایی مانند آقبانو، هایلی، دلبهار، نویتکس، ایزی پیک و ایزی لند را در کنار طبیعت مدیریت میکند؛ همچنین فعالیتهای گروه به حوزههای تولید، بستهبندی، تجارت، توزیع و فروشگاههای زنجیرهای گسترش یافته است. به همین دلیل، این برندها را باید بهعنوان Sister Brands / Related Brands در سطح گروه مدل کنیم، نه Sub-brandهای طبیعت.
فعالیت بینالمللی نیز بخشی از ساختار گروه است. طبیعت از شرکتهای بازرگانی خود در عراق و امارات و بازارهایی مانند روسیه، ارمنستان، هند، امارات، عمان، ترکیه، عراق، قطر، رومانی، قزاقستان، مالزی و اندونزی نام میبرد. این کشورها را بهتر است Group-reported export markets بدانیم؛ نه اینکه بدون تفکیک، فروش جاری تمام محصولات برند طبیعت در همه این بازارها را قطعی فرض کنیم.
از نگاه فودکس ایران، مزیت اصلی طبیعت در تبدیلشدن از یک برند محصول به یک پلتفرم گسترده کالاهای اساسی نهفته است. کنترل همزمان بخشهایی از تأمین، فرآوری، تولید و شبکه توزیع میتواند مزیت بزرگی در دسترسی و مقیاس ایجاد کند؛ اما هرچه برند از برنج و روغن تا تن ماهی، چای، حبوبات و کنسرو توسعه پیدا میکند، ثبات کیفیت در تمام این دستهها اهمیت بیشتری پیدا میکند. برای طبیعت، سرمایه برند بیش از آنکه بر یک محصول خاص استوار باشد، میتواند حول «اعتماد در خرید روزمره کالاهای اساسی» ساخته شود.



